Ο Νικόλας είχε πάρει την απόφασή του.
Ο γάμος του με την Ελένη είχε κουράσει όπως έλεγε μέσα του. Οι σιωπές είχαν γίνει βαριές, τα λόγια κοφτά και η καρδιά του ένιωθε ξένη μέσα στο ίδιο του το σπίτι. Είχαν όμως ένα παιδί, τον μικρό Γιάννη, που κάθε βράδυ ζητούσε να τους δει και τους δύο δίπλα του πριν κοιμηθεί.
Όταν ο Νικόλας ανακοίνωσε πως ήθελε διαζύγιο, η Ελένη δεν φώναξε. Δεν αντέδρασε με θυμό. Τον κοίταξε ήσυχα και του είπε μόνο:
«Σου ζητώ μία χάρη. Μέχρι να τελειώσουν όλα… κάθε βράδυ να παίρνεις τον Γιάννη αγκαλιά και να τον πηγαίνεις για ύπνο. Να σε νιώθει. Να χαίρεται πως ο πατέρας του είναι δυνατός και τον κρατάει.»
Ο Νικόλας συμφώνησε. Του φάνηκε απλό.
Το πρώτο βράδυ που πήρε το παιδί αγκαλιά, ο μικρός τύλιξε τα χέρια του γύρω από τον λαιμό του και ψιθύρισε: «Μπαμπά, να μην φύγεις.»
Τα λόγια του τον χτύπησαν πιο δυνατά από οποιονδήποτε καβγά.
Καθώς περνούσαν οι μέρες, η επανάληψη αυτής της απλής πράξης άρχισε να λειτουργεί σαν καθρέφτης. Κρατώντας το παιδί, έβλεπε την Ελένη να τους κοιτάει από την πόρτα με εκείνο το ήσυχο βλέμμα όχι κατηγορίας, αλλά προσευχής.
Ένα βράδυ, καθώς ο μικρός αποκοιμήθηκε στην αγκαλιά του, το βλέμμα του Νικόλα έπεσε στην εικόνα του Χριστού πάνω από το κρεβάτι. «Ἀγαπᾶτε ἀλλήλους», έγραφε από κάτω. Θυμήθηκε τον γάμο τους στην εκκλησία, τα στέφανα, το «ὃ ὁ Θεὸς συνέζευξεν, ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω».
Για πρώτη φορά δεν ένιωσε θυμό. Ένιωσε ευθύνη.
Συνειδητοποίησε πως η αγάπη δεν είναι συναίσθημα που έρχεται και φεύγει. Είναι απόφαση, σταυρός, θυσία. Και πως ο Χριστός δεν εγκαταλείπει όταν κουράζεται μένει, υπομένει, συγχωρεί.
Την επόμενη νύχτα, αφού έβαλε τον Γιάννη για ύπνο, δεν γύρισε κατευθείαν στο σαλόνι. Πλησίασε την Ελένη.
«Δεν θέλω να χωρίσουμε», της είπε. «Νόμιζα ότι δεν σε αγαπώ πια. Αλλά απλώς είχα πάψει να παλεύω. Και σήμερα κατάλαβα ότι η αγάπη είναι σταυρός. Κι εγώ δεν θέλω να κατεβώ από αυτόν.»
Τα μάτια της γέμισαν δάκρυα όχι από λύπη, αλλά από ανακούφιση.
Εκείνο το βράδυ δεν κοιμήθηκε μόνο το παιδί ήσυχο. Κοιμήθηκε και ο γάμος τους. Όχι γιατί όλα λύθηκαν μαγικά, αλλά γιατί αποφάσισαν να βάλουν ξανά τον Χριστό στο κέντρο τους.
Και από εκεί ξεκίνησαν πάλι. Μαζί.
🌻ΠΗΓΗ: ΛΥΡΑ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ