 |
| ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΙΣΙΔΩΡΟΙ |
01. Μαΐος 2026
Τοιχογραφία η οποία
βρίσκεται σήμερα εντός του γραφείου των ιερέων στα ΒΔ του ναού. Εικονίζονται οι
δύο συνώνυμοι άγιοι Ισίδωροι. Στη δεξιά μεριά ο όσιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης
στέκει σχεδόν μετωπικός, είναι ενδεδυμένος βαθυπράσινο ζωστικό και γαιώδους
αποχρώσεως μοναχικό μανδύα. Διακρίνεται η ένσταυρη απόληξη του μοναχικού
σχήματος, ενώ η κεφαλή είναι καλυμμένη με το κουκούλιον. Γεροντική μορφή με
μακριά λευκή γενειάδα, κρατά ανεπτυγμένο ειλητάριο με επιγραφή. Αριστερά του
παραστέκει ο άγιος μάρτυς Ισίδωρος, ο Χιοπολίτης. Ο νεαρός άγιος εικονίζεται ως αξιωματικός του Ρωμαϊκού Στρατού. Φέρει
μεταλλικό θώρακα, ο οποίος φτάνει μέχρι τη μέση, αποτελούμενος από μεταλλικές
φολίδες. Στο κάτω άκρο του θώρακος είναι προσαρτημένες προστατευτικές
δερμάτινες πτέρυγες, όπως και στην απόληξη των ώμων. Εσωτερικά διακρίνεται
χειριδωτός χιτώνας, ενώ ερυθρά χλαμύδα πέφτει από τον δεξιό ώμο του αγίου έως
χαμηλά στις περικνημίδες των ποδιών. Ο αγένειος μάρτυς έχει την κεφαλή ακάλυπτη
και τα χέρια σε στάση δεήσεως, ενώ με το δεξί χέρι κρατά το βραβείο, δηλαδή
κλαδί φοίνικα, σύμβολο της νίκης. Η δυτικότροπη εικονογραφική σύνθεση αν και
φέρει χρονολογία 1920, ωστόσο είναι πολύ δύσκολο να αποδοθεί ως έργο κάποιου
συγκεκριμένου αγιογράφου από τους πολλούς που ιστόρησαν τον ναό.
Η
μνήμη των αγίων τιμάται την 4η Φεβρουαρίου και την 14η Μαΐου αντιστοίχως. Η 14η Μαΐου είναι μια σημαντική ημέρα για την Ενορία
του Αγ. Νικολάου, διότι εκείνη την ημέρα του 1889, παρουσία των Βασιλέων, του
κλήρου και του λαού ετέθη ο θεμέλιος λίθος του ναού, από τον Πρίγκιπα Νικόλαο.
Η παράσταση ασφαλώς μας συνδέει με το παρακείμενο επί του Λυκαβηττού
παρεκκλήσιο των Αγ. Ισιδώρων ή όπως το αποκαλούσε η Αθηναϊκή ευσέβεια του Αγ.
Σιδερέα. Πριν δημιουργηθούν οι Ενορίες του Αγ. Νικολάου, του Αγ. Διονυσίου και
της Ζωοδόχου Πηγής, οι κάτοικοι της ταχύτατα αναπτυσσόμενης νέας πρωτεύουσας εκκλησιάζονταν
και στο εν λόγω παλαιότατο παρεκκλήσιο, το οποίο βρίσκεται εντός του σπηλαίου όπου ο άγιος
Αριστείδης ο Αθηναίος συνέγραψε την Απολογία, την οποία επέδωσε στον
Αυτοκράτορα Αδριανό, οι άγιοι Γρηγόριος ο Θεολόγος και Βασίλειος ο Μέγας
κατέφευγαν για προσευχή και άσκηση, όταν ζούσαν στην Αθήνα ως φοιτητές και
ποιος άραγε να γνωρίζει πόσοι ανώνυμοι ασκητές έζησαν στο όρυγμα-ασκητήριο που
σωζόταν ως την πυρκαϊά του 1930 που αποτέφρωσε τον παλαιό ναό…
Επιμέλεια: Αρχιμ. Μιχαήλ Σταθάκης