Χωρίς πειρασμόν δεν γνωρίζονται αι αγνές ψυχές, δεν φαίνεται η αρετή, δεν διακρίνεται η υπομονή. Χωρίς πειρασμούς αδύνατον υγεία της ψυχής να φανή.
Η κάθε θλίψις όπου μας γίνεται, είτε εξ ανθρώπων, είτε εκ του πονηρού, είτε εκ της φύσεως, πάντοτε έχει εντός αυτής κλεισμένον και το ανάλογον κέρδος. Και όποιος την περνά διά υπομονής λαμβάνει την πληρωμήν απ’ εδώ τον αρραβώνα κακείθεν το τέλειον. Χρεία λοιπόν της υπομονής καθάπερ άλας εν φαγητώ. Άλλος δρόμος δεν είναι του να κερδήσωμεν, να πλουτήσωμεν να βασιλεύσωμεν. Αυτόν το δρόμον ο Χριστός μας τον εχάραξε. Και ημείς όσοι τον αγαπούμεν οφείλομεν διά την αγάπην του να ακολουθούμεν. Αν και μας είναι πικρόν το αψίνθιον, αλλ’ όμως καθαρίζει το αίμα και υγιαίνει το σώμα μας. Το αυτό και με τους πειρασμούς και τες θλίψεις …
Ο ζητών χάριν παρά Θεού οφείλει να υπομένη τους πειρασμούς και τες θλίψεις εξ οιουδήποτε τρόπου μας έλθουν. Δεν υπομένεις τους πειρασμούς; Μηδέ χάριν να ζητής. Δεν θα σοι δοθή ποτέ. Η χάρις δίδεται πάντοτε κατ’ αναλογίαν των πειρασμών. Υπόμεινον διά να λάβης…
Γέροντα Εφραίμ Φιλοθεΐτη και Αριζονίτη: Αποσπάσματα από χειρόγραφες σελίδες του Αγίου Ιωσήφ του Ησυχαστή. Δημοσιεύονται στο περιοδικό «Όσιος Γρηγόριος» της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους, έτος 1978, αριθμός 3.